Oorontsteking bij de hond

Oorontsteking wordt regelmatig gezien bij honden. Het gaat hier dan voornamelijk om een ontsteking van de buitenste gehoorgang, eventueel in combinatie met de oorschelp. Dit wordt otitis externa genoemd. Er zijn 2 soorten oorontstekingen bij de hond: de acute oorontsteking en de chronische oorontsteking.

De symptomen bij acute en chronische oorontsteking zijn hetzelfde, namelijk:

- aan de oren krabben

- schudden met de kop

- kop schuin houden met ontstoken oor omlaag

- piepen bij aanraken door pijn

- veel oorsmeer of pus op de oorschelp

- penetrante geur uit de gehoorgang

- verdikking van de gehoorgang

- doofheid of slechthorend


Acute oorontsteking.

Er wordt over acute ooronsteking gesproken als deze kort bestaat (dagen tot weken) en niet frequent terug keert. Oorzaken van acute oorontsteking zijn:

- na zwemmen. Door water wordt de huid in het oor poreuzer en dus gevoeliger voor infectie

- grasaar, kruiper of iets anders in het oor. Dit geeft vaak een acuut heftig beeld. Na verwijderen van het vreemde voorwerp verbeteren de klachten snel

- oormijten. Dit komt voornamelijk bij pups voor.

- bacteriën. Dit is een veel voorkomende oorzaak voor oorontsteking.

Acute oorontstekingen zijn vaak goed en snel te behandelen met oorzalf.


Chronische oorontsteking

Er wordt over chronische oorontsteking gesproken als deze weken tot jaren speelt of frequent terug komt. Oorzaken hiervan zijn:

- bacteriën. Infecties met bacteriën die normaal niet voorkomen in het oor kunnen erg hardnekkig zijn.

- gisten. Gisten zijn eencellige schimmels die voor een ernstige en hardnekkige oorontsteking kunnen zorgen.

- grasaren of andere vreemde voorwerpen die in eerste instantie niet gezien worden.

- huidproblemen. De buitenste gehoorgang bestaat ook uit huid. Huidproblemen hebben dus ook hun invloed op het oor en kunnen dus ook voor oorontsteking zorgen. Denk aan allergiën.

- verkeerde behandeling. Te vroeg stoppen met zalven, verkeerde antibiotica gebruiken, te veel wisselen van soort zalf kan er voor zorgen dat bacteriën minder gevoelig worden en dat er daardoor een chronische oorontsteking ontstaat.

- oortumoren. Dit is zeldzaam

- anatomie van het oor. Bepaalde rassen hebben meer last van oorontsteking dan andere rassen. Dit komt door de vorm van het oor (rechtop of hangend) en de hoeveelheid haar in de gehoorhang (labradoodles zijn hier een voorbeeld van)


Onderzoek

Om de juiste oorzaak van de oorontsteking te achterhalen kunnen erg verschillende onderzoeken gedaan worden:

- Anamnese. Uitgebreid vraaggesprek met de eigenaar. Wanneer klachten, hoevaak, zwemmen etc.

- Uitgebreid onderzoek van de gehele hond. Voornamelijk belangrijk bij chronische oorontsteking om onderliggende huidproblemen aan te tonen of uit te sluiten.

- Inspectie oor. Uitwendige inspectie van de oorschelp en gehoorgang en inwendige inspectie van de gehoorgang door middel van een oorkijker

- Microscopisch onderzoek. Er kan bij de hond een oorswab genomen worden. Dit wordt vervolgens onder de microscoop bekeken. Dit geeft aanwijzingen voor de aanwezigheid van bacteriën, schimmels en gisten.

- Bacteriologisch onderzoek. De oorswab kan ook naar het labarotorium gestuurd worden. Hier wordt er dan onderzocht welke bacteriën in het oor zitten en voor welke antibiotica ze gevoelig zijn. Dit is erg belangrijk om te doen op het moment dat de reguliere behandeling niet aanslaat.


Behandeling

Bij de behandeling van chronische oorontsteking is het belangrijk om onderliggende oorzaken te behandelen. Als de hond bijvoorbeeld een allergie heeft, heeft het geen zin om alleen de oorontsteking te behandelen omdat deze terug keert als de allergie niet onder controle is. Het is hierbij dus belangrijk om de allergie te behandelen en onder controle te krijgen en daarnaast de oorontsteking te behandelen.

Verdere behandeling bestaat uit:

- cleaners. Om overtollig oorsmeer te verwijderen. Gebruik geen wattenstaafjes. Dit kan namelijk juist voor beschadigingen zorgen en dus voor oorontsteking.

- zalven. Er zijn verschillende oorzalven met verschillende antibiotica. Aan de hand van het bacteriologisch onderzoek wordt er bepaald welke oorzalf het beste is.

- Spot-on. Pipetten in de nek tegen vlooien en mijten.

- pijnstillers. Omdat oorontsteking erg pijnlijk kan zijn, worden er regelmatig pijnstillers gegeven.

Bij hele ernstige infecties die niet overgaan met de juiste behandeling is het mogelijk om per operatie de gehoorgang te verwijderen. Hiervoor sturen wij door naar een specialist.


Oorontsteking voorkomen

Oorontsteking is nooit helemaal te voorkomen maar u kunt de klans wel zo klein mogelijk maken.

Wat moet u niet doen:

- preventief cleanen. In het oor bestaat een balans tussen de juiste bacteriën, schimmels en gisten. Door te cleanen kan deze balans verstoord raken en er juist oorontsteking ontstaan. Doe dus alleen aan preventief cleanen als uw dierenarts dit heeft aangeraden.

- te kort zalven. Maak de kuur altijd af. Ook als de symptomen weg zijn is het belangrijk de kuur af te maken. Het kan namelijk nog zijn dat er wel nog wat bacteriën of gisten in het oor zitten en dus kunnen weer gaan groeien op het moment dat u te vroeg stopt met zalven.

- Zalf niet met oude oorzalf. Als uw hond weer klachten krijgt en u heeft nog oude zalf liggen gebruik deze dan niet. Oorzalf is na openen beperkt houdbaar. Zalven met oude oorzalf kan de ontsteking verergeren of zorgen voor resistente bacteriën.

Wat kunt u wel doen:

- Zorg voor hoogkwalitatieve voeding. Goede voeding zorgt voor een gezonde huid met een vet- en talgproductie die in balans is. Omdat de binnenbekleding van het oor dezelfde is als de huid zorgt dit voor een juist oormilieu met minder kans op oorontsteking

- Als u een pup of kitten in huis krijgt is het raadzaam om deze eerst te laten controleren voordat deze in aanraking komt met uw andere huisdieren. Dit om een besmetting met oormijt te voorkomen.
- Kom op controle. Kom op controle als de dierenarts u dit geadviseerd wordt. Er wordt dan gekeken of de infectie helemaal weg is of dat de behandeling verder doorgezet moet worden. Als u niet op controle komt en de behandeling dus gestopt wordt terwijl de infectie nog niet helemaal weg is komen de klachten snel weer terug.

- Volg altijd de instructies van uw dierenarts zorgvuldig op. Als het zalven of cleanen thuis niet lukt, geef dit aan. Wij helpen u hier graag mee.

 

Share